Συνεχίζοντας στη Δυτική Αφρική

Η ομάδα του WE AfriHug συνέχισε τις δράσεις της στη Δυτική Αφρική. Όχι μακριά από το Τόγκο, ο επόμενος προορισμός ήταν η Γκάνα. Αφού ταξίδεψε από τα σύνορα του Aflao εως την Ακκρά, τα μέλη της ομάδας πέρασαν ένα βράδυ εκεί και την επόμενη μέρα ταξίδεψαν με τρο-τρο στην επαρχιακή κοινότητα του Kpando.

Όταν οι εθελοντές έφτασαν στο Kpando, αμέσως αισθάνθηκαν να βρίσκονται σε ένα πολύ φιλικό περιβάλλον. Τους υποδέχτηκε ο Blake, ένας Αμερικανός εθελοντής που εργάζεται ως Project Manager για τον τοπικό συνεργάτη στην Γκάνα, τη ΜΚΟ UNiTED Projects. Η UNiTED είναι ένα κέντρο ενδυνάμωσης, με αποστολή να εκπαιδεύει και να ενδυναμώνει, ενθαρρύνοντας τη συνεργασία και παρέχοντας προσβάσιμες πληροφορίες στην κοινότητα του Kpando και τριγύρω. Αφού οι εθελοντές τακτοποιήθηκαν στο δωμάτιό τους, ο Blake τους οδήγησε στο χώρο εργασίας της ΜΚΟ, ένα μικρό αλλά πολύ φιλικό γραφείο, όπου οι εθελοντές και τα μέλη της UNiTED εργάζονται. Εκεί, τους έκανε μια παρουσίαση σχετικά με την ΜΚΟ και εξήγησε το όραμα και την αποστολή της.

Ήταν προφανές ότι οι άνθρωποι γύρω από αυτή την περιοχή ξέρουν ο ένας τον άλλον και έχουν ισχυρούς δεσμούς και φιλίες. Μετά από μερικές ώρες, οι εθελοντές αλληλεπιδρούσαν με τους γείτονες και μοιράζονταν ιστορίες και εμπειρίες από την Αφρική. Πριν από το δείπνο, οι εθελοντές πήγαν για τρέξιμο γύρω από το Kpando, προκειμένου να προπονηθούν για την επόμενη αθλητική δοκιμασία, το μαραθώνιο της Δυτικής Σαχάρας.

Την επόμενη μέρα πραγματοποιήθηκε σύντομη συνάντηση το πρωί με την Jessy, συνιδρύτρια της UNiTED, προκειμένου να συζητηθούν κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με το επερχόμενο εκπαιδευτικό σεμινάριο στο Kpando Secondary School. Ενθουσιασμένοι που συνεργάστηκαν με αυτήν την ΜΚΟ και τα μέλη της, οι εθελοντές επισκέφθηκαν αργότερα το σχολείο, προκειμένου να υλοποιήσουν την πρώτη μέρα του εκπαιδευτικού σεμιναρίου μη-τυπικής μάθησης για μαθητές με στόχο την ανάπτυξη σημαντικών δεξιοτήτων που απαιτούνται για τον 21ο αιώνα.

Όταν φτάσανε στο σχολείο, ο Justice, ένας τοπικός δάσκαλος τους καλωσόρισε θερμά και έκανε μια σύντομη ξενάγηση γύρω από το σχολείο. Μετά από αυτό, έφτασε η ώρα να συναντήσουν τους μαθητές. 53 μαθητές περίμεναν πως και πως αυτή την ημέρα όντας περίεργοι για το τι επρόκειτο να συμβεί. Είναι πάντα παράξενο στην αρχή κάθε μη-τυπικής εκπαίδευσης, όταν οι μαθητές δεν ξέρουν τι να περιμένουν. Κανένα βιβλίο, κανένα στυλό, κανένα σχολικό εξοπλισμό! Ο πάγος έσπασε γρήγορα και οι μαθητές ενσωματώθηκαν γρήγορα και συμμετείχαν ενεργά σε όλες τις δραστηριότητες. Ice-breakers, η γνωριμία μεταξύ τους, αλλά και η δύσκολη δραστηριότητα «Πού είναι η δύναμή μου;» ήταν στο πρόγραμμα.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δραστηριότητας, οι συμμετέχοντες καλούνται να δημιουργήσουν έναν «λευκό τοίχο» που αποτελείται από χαρτιά στον τοίχο, όπου πρέπει να σχεδιάσουν το περίγραμμα του σώματός τους στο χαρτί στη θέση που προτιμούν. Για να το σχεδιάσουν, οι άλλοι συμμετέχοντες θα πρέπει να αλληλεπιδράσουν και να τους βοηθήσουν να το κάνουν επειδή ο «λευκός τοίχος» ξεκινά 10 εκατοστά υψηλότερα από το έδαφος. Στην αρχή και μετά από την εξήγηση, οι μαθητές αναρωτιούνται πώς θα μπορούσαν να το προσεγγίσουν, πώς θα μπορούσαν να σχηματίσουν ο ένας τον άλλον χωρίς να έχουν τα πόδια τους στο έδαφος. Όντας δημιουργικοί, βρήκαν τον τρόπο για να το επιτύχουν. Στη συνέχεια, κάθε συμμετέχων έπρεπε να αναγνωρίσει το περίγραμμά του και να ζωγραφίσει με ένα μικρό σύμβολο τη μοναδική εσωτερική του δύναμη. Στη συνέχεια, πάντα καθισμένοι σε κύκλο, ακολουθεί συζήτηση με κάθε συμμετέχοντα να μιλάει για τη μοναδική του δύναμη και να εξηγεί γιατί αισθάνεται ότι αυτή είναι η δύναμή του. Είναι δύσκολο να μιλήσεις μπροστά σε κοινό για τον εαυτό σου, αλλά οι μαθητές δημιούργησαν ένα αξιόπιστο και υγιές περιβάλλον μεταξύ τους, βοηθώντας ο ένας τον άλλον να εκφραστεί.

Κατά τη διάρκεια της δεύτερης ημέρας, οι μαθητές δοκιμάστηκαν σε πιο «δύσκολες» δραστηριότητες, εστιάζοντας στην ανάπτυξη δεξιοτήτων, όπως η δημιουργικότητα, η επίλυση προβλημάτων, η κριτική σκέψη, η επικοινωνία, η συνεργασία και η δημόσια ομιλία. Οι δραστηριότητες «Front page», «The Battle of Orange» και «The Hidden Path» έλαβαν χώρα προκαλώντας το ενδιαφέρον και την ενεργό συμμετοχή όλων των μαθητών. Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας «Front page», οι μαθητές δημιουργούν το πρωτοσέλιδο μιας εφημερίδας, προσπαθώντας να πείσουν τους συμμαθητές τους για την αυθεντικότητα των νέων. Έγιναν παρουσιάσεις όπως «Εξάρτηση από τα ναρκωτικά», δίνοντάς τους την ευκαιρία για περαιτέρω συζήτηση. Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας «The Battle of Orange», οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε δύο ομάδες που έχουν τον ίδιο στόχο: Να πάρουν το πορτοκάλι! Μετά από δεκάλεπτη συζήτηση μεταξύ των μελών των ομάδων, η μάχη γίνεται μέσω debate, όπου ένας αντιπρόσωπος από κάθε ομάδα πρέπει να πείσει τον άλλο για τη λήψη του πορτοκαλιού. Πρόκειται να πολεμήσουν ή πρόκειται να καταλήξουν σε συμφωνία;

Την τρίτη και τελευταία ημέρα της εκπαίδευσης, οι μαθητές δοκιμάστηκαν με τη δραστηριότητα «The Electric Fence». Ένα σχοινί ανάμεσα σε δύο δέντρα ύψους περίπου 1,5 μέτρο από το έδαφος, το οποίο αντιπροσωπεύει ένα ηλεκτρικό σκοινί, το οποίο δεν πρέπει να αγγίξουν οι συμμετέχοντες. Οι μαθητές πρέπει να περάσουν από τη μια πλευρά στην άλλη χωρίς να πηδούν αλλά μόνο με τη βοήθεια των άλλων. Πριν από την έναρξη της δραστηριότητας, οι συμμετέχοντες έχουν χρόνο, προκειμένου να σκεφτούν μια στρατηγική για το πώς θα περάσουν στην άλλη πλευρά. Εάν κάποιος αγγίξει το ηλεκτρικό σκοινί, τότε ολόκληρη η ομάδα πρέπει να ξεκινήσει ξανά από την αρχή. Η πρόκληση θεωρείται επιτυχημένη μόνο όταν όλοι οι συμμετέχοντες περνούν από την άλλη πλευρά χωρίς να αγγίζουν το ηλεκτρικό σκοινί. Στο τέλος τα κατάφεραν, παρά το γεγονός ότι στην αρχή δεν βρήκαν καλή στρατηγική. Μετά από λίγο και μετά από συζητήσεις μεταξύ τους, έφτασαν στην άλλη πλευρά μετά από αποτελεσματική επικοινωνία και συνεργασία για την επίτευξη του στόχου.

Διεξήχθησαν συνεντεύξεις από τους συμμετέχοντες, τον Blake και τον Justice, εξηγώντας από διαφορετικές οπτικές γωνίες την εμπειρία τους με το WE AfriHug και την προσέγγιση της μη-τυπικής εκπαίδευσης. Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να αξιολογήσουν το εκπαιδευτικό σεμινάριο και επίσης να εκφράσουν τι τους άρεσε και τι δεν τους άρεσε, αλλά και τι υπόσχονται για το μέλλον. «Έμαθα πόσο σημαντικό είναι να είμαστε ενωμένοι», «Έχω εντοπίσει τη δύναμή μου και τι μπορώ να κάνω», «Ανακάλυψα τις ικανότητές μου» ήταν μερικές από τις δηλώσεις των μαθητών μετά το τέλος της εκπαίδευσής κατά την τρίτη μέρα.

Τώρα η ομάδα ετοιμάζεται για την επόμενη αθλητική δοκιμασία, η οποία συνδυάζει τον Μαραθώνιο της Σαχάρας με την υποστήριξη των προσφύγων Saharawi από τη Δυτική Σαχάρα. 42 χιλιόμετρα αγώνας στην έρημο για να δείξουν την αλληλεγγύη τους προς τις οικογένειες Saharawi στους προσφυγικούς καταυλισμούς στο Tinduf. Το σύνθημα του Μαραθωνίου της Σαχάρας είναι: “42 kilometers of our effort, for 42 years of your resistance”. Ο Κωνσταντίνος θα τρέξει 42.195 χλμ. και η Μαριλένα Μαραγκού 10 χλμ. και θα αποτελέσουν τους πρώτους Έλληνες, οι οποίοι θα τρέξουν αυτό το μαραθώνιο αλληλεγγύης.

Posted in

Published by